Κουβέντα για το κρασί με την Αθηνά Λαφαζάνη!

0
246

Η δραστήρια κόρη του Σπύρου Λαφαζάνη έχει αναλάβει την εξωστρέφεια του οινοποιείου και το καταφέρνει πολύ καλά… Απόδειξη, οι ενέργειες που διοργανώνει και η νέα εμφάνιση των κρασιών του ιστορικού οινοποιείου. Είχαμε μαζί της μια ενδιαφέρουσα κουβέντα για την ιστορία του οινοποιείου, για τον δικό της ρόλο, για τα νέα εγχειρήματα και τα επόμενα σχέδια.

Αθηνά, πες μας λίγα λόγια για το οινοποιείο Λαφαζάνη και τους δικούς σου. Πώς άρχισαν την παραγωγή του κρασιού…

Το κρασί για την οικογένεια μου ξεκινά λίγο πριν τη δεκαετία του ΄50 από τον παππού μου, στον Πειραιά. Αργότερα, δημιουργείται το πρώτο οινοποιείο στην περιοχή της Ελευσίνας, αλλά η μεγάλη «άνθιση» και αυτό που είναι σήμερα το οινοποιείο Λαφαζάνη το οφείλουμε στον πατέρα μου και την ιδέα του να μεταφέρει την παραγωγή στη ζώνη της Νεμέας, στις αρχές τις δεκαετίας του ΄90. Ήταν ο πρώτος μη νεμεάτης οινοποιός ο οποίος ήρθε στη Νεμέα γιατί πίστεψε σε αυτόν τον τόπο.

Ο Σπύρος Λαφαζάνης είναι η ψυχή πίσω από την εταιρεία, που με το επιχειρηματικό του μυαλό, τη διορατικότητά του, την αγάπη και τη βαθιά γνώση για το χώρο του κρασιού έχει αναπτύξει με τα χρόνια το οινοποιείο Λαφαζάνη σε αυτό που είναι σήμερα. Εγώ και ο αδερφός μου, ο Βασίλης Λαφαζάνης, αποτελούμε την τρίτη γενιά. Ο Βασίλης είναι οινολόγος και έχει αναλάβει την παραγωγή τον τελευταίο χρόνο. Για να μην αδικήσω κανέναν από την οικογένεια, έχω ακόμα έναν αδερφό, τον Θεόφιλο, ο οποίος όμως είναι ακόμα μαθητής και ίσως ασχοληθεί με το οινοποιείο αργότερα και φυσικά τη μητέρα μου, τη Στέλλα, η οποία ήταν πάντα στήριγμα και ο αφανής ήρωας. Full οικογενειακή επιχείρηση!

Εσύ, πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με το κρασί;

Δεν ήταν ακριβώς απόφαση! Περισσότερο, θα έλεγα, ότι ήταν η φυσική εξέλιξη. Από μικρά παιδιά είχαμε μάθει μέσα στο οινοποιείο. Έτσι, από το πρώτο έτος ξεκίνησα να ασχολούμαι κάπως πιο εντατικά και σοβαρά, αλλά αν πρέπει να βάλω μια χρονιά- σταθμό για το πότε ξεκίνησα να δουλεύω, αυτή είναι το 2012.

Τι είναι πλέον για εσένα το κρασί; 

Το κρασί είναι η καθημερινότητά μου, η δουλειά μου, το χόμπι μου, το αντικείμενο για το οποίο συνεχίζω να εκπαιδεύομαι, η αφορμή για να ταξιδεύω και να ανακαλύπτω συνεχώς καινούρια πράγματα -και φυσικά αυτό από το οποίο βιοπορίζομαι εγώ και η οικογένειά μου. Αλλά δεν είναι πολύ ωραίο, όταν συνδυάζονται όλα αυτά;

Ποιος είναι ο δικό σου ρόλος στο οινοποιείο;

Κατ’ αρχάς, όπως είναι γνωστό, σε μία οικογενειακή επιχείρηση μαθαίνεις να ασχολείσαι με πολλά και διαφορετικά θέματα ταυτόχρονα. Κυρίως, έχω αναλάβει την εμπορική διαχείριση, που περιλαμβάνει τις πωλήσεις, τη διακίνηση, το branding, το marketing και την εξωστρέφεια του οινοποιείου. Επίσης, ασχολούμαι ενεργά και με τον οινοτουρισμό. Φυσικά, τίποτα δεν είναι εξ’ ολοκλήρου δικό μου δημιούργημα, εφόσον τις αποφάσεις για την πορεία του οινοποιείου τις παίρνουμε από κοινού με τον πατέρα και τον αδερφό μου, μέσα από συζητήσεις, εποικοδομητικές συγκρούσεις, συνεργασία, προσπάθεια για την αρμονική συνύπαρξη της εμπειρίας με το νέο αίμα…

Τι αγαπάς περισσότερο σε αυτή τη δουλειά;

Μου αρέσει γενικά ο ρόλος μου, τον οποίο διάλεξα ή μου ταίριαξε -δεν ξέρω ακριβώς! Το λέω αυτό, γιατί είμαι φύσει κοινωνική και νομίζω περισσότερο μου ταίριαξε η επαφή με τον κόσμο, κάτι που δυστυχώς με απομακρύνει από το αμπέλι και την παραγωγή. Αυτά τα έχω εμπιστευτεί σε καλύτερα χέρια… Επίσης, αγαπώ και το ίδιο το προϊόν γιατί δεν είναι καθόλου ψυχρό, το αντίθετο θα έλεγα, έχει μέσα του ζωή. Τέλος, στη δουλειά μου, μου αρέσει η εναλλαγή των πραγμάτων, σε σχέση και με την εποχικότητα του αντικειμένου. Δεν βαριέσαι ποτέ.

Κάνατε ένα νέο εγχείρημα στο Νέστωρ. Μίλησε μας για αυτό…

Όπως ήδη είπα για τον πατέρα μου, ότι πολλά οφείλουμε στη διορατικότητά του, το ίδιο πρέπει να πω και όσον αφορά το οινοποιείο Νέστωρ, το οποίο ήταν ένα μεγάλο στοίχημά του! Εκείνος μόνο ξέρει τι δυνατότητες,“είδε” σε αυτό το οινοποιείο και τον μεσσηνιακό αμπελώνα, που εγώ και ο αδερφός μου αντιλαμβανόμαστε τώρα, πέντε χρόνια μετά!

Το οινοποιείο Νέστωρ ήταν ο Αγροτικός-Οινοποιητικός Συνεταιρισμός Μεσσηνίας, ο οποίος έχει μεγάλη ιστορία πίσω του, αλλά τα τελευταία χρόνια παρουσίαζε προβλήματα κυρίως οικονομικής και ποιοτικής φύσης. Από το 2014 έχουμε τη διαχείρισή του, αναλαμβάνοντας την «αναγέννηση» – αν μπορούμε να το θέσουμε έτσι – του ονόματος «ΝΕΣΤΩΡ», μέσα από μία πρωτοποριακή συνύπαρξη ιδιωτικής πρωτοβουλίας και των συνεταιριστών/αγροτών, οι οποίοι ακόμα κατέχουν το 25%.

Τι άλλο να περιμένουμε από το οινοποιείο εκεί;

Τα οινοποιεία Λαφαζάνης και Νέστωρ είναι πλέον δύο διαφορετικά brand, που όμως έχουν μία κοινή φιλοσοφία και διαχείριση από πίσω τους, το οποίο σημαίνει ότι αναπτύσσονται παράλληλα, με βασικό τους πλεονέκτημα ότι συνδυάζουν, καλλιεργούν, οινοποιούν και αποστάζουν σχεδόν όλες τις γηγενείς και διεθνείς ποικιλίες, που ευδοκιμούν στην ευρύτερη περιοχή της Πελοποννήσου. Αυτό πιστεύω είναι το συγκριτικό πλεονέκτημα της εταιρείας μας και θα πρέπει να περιμένετε πολλά ακόμα από εμάς… Τώρα, αν πρέπει να πω κάτι μόνο για το οινοποιείο Νέστωρ αυτό θα ήταν ότι η περιοχή της Μεσσηνίας δείχνει μεγάλη δυναμικότητα και κινητικότητα στον τομέα του τουρισμού της και πολύ γρήγορα πιστεύω ότι το οινοποιείο μας θα λάβει τη θέση που του αρμόζει στον τουριστικό χάρτη της περιοχής, με διάφορες ιδέες που σκεφτόμαστε να αναπτύξουμε στους χώρους του, όπως, για παράδειγμα, ένα μουσείο που να συνδυάζει την ιστορία του κρασιού, της περιοχής και του βασιλιά Νέστορα.

Τι υπήρχε που δεν σε ικανοποιούσε στο οινοποιείο Λαφαζάνη από την προηγούμενη χρονιά και εσύ το άλλαξες; ΄Ή τι δεν υπήρχε και το έφερες εσύ;

Ωραία ερώτηση αυτή! Δεν είναι κάπως φυσικό, η προηγούμενη με την επόμενη γενιά να μη συμφωνούν σε όλα; Χαχα! Θέλω να πιστεύω, ότι μέσα σε αυτά τα 7 χρόνια που ασχολούμαι ενεργά με το οινοποιείο, έχω προσθέσει το προσωπικό μου στοιχείο σε μικρές δόσεις και έχω προκαλέσει κάποιες αλλαγές προς το καλύτερο.

Για παράδειγμα, οι τελευταίες αλλαγές στις ετικέτες μας ή κάποια καινούργια προϊόντα ή μια πιο φρέσκια ματιά στην εξωστρέφεια του οινοποιείου. Από την άλλη πλευρά, πρέπει να αναφέρω και αυτά που προϋπήρχαν και μου άρεσαν, όπως για παράδειγμα τη φιλοσοφία του Σπύρου να δημιουργεί δυνατές ομάδες και συνεργάτες, οι οποίοι έχουν ενστερνιστεί το όραμά του, ή το γεγονός ότι το οινοποιείο Λαφαζάνη είναι με τα χρόνια ένα από τα πιο “πράσινα” οινοποιεία, που υπάρχουν στην Ελλάδα, με συστήματα ανακύκλωσης, κομποστοποίησης των στεμφύλων, φωτοβολταϊκά και βιολογικό καθαρισμό. Γενικότερα, νιώθω ότι έχω πρόσφορο έδαφος, ώστε να συνεχίζω να χτίζω και όχι να αλλάξω ριζικά.

Ποια είναι κατά τη γνώμη σου τα ισχυρά χαρτιά της ελληνικής οινοποιίας και ποια τα μειονεκτήματα της;

Το ισχυρό χαρτί της ελληνικής οινοποιίας είναι ακριβώς αυτή η έννοια, που κρύβει μέσα της η λέξη «terroir». Η θέση, το κλίμα, η ποικιλία σε χώματα και εδάφη, τα νερά, τα μικροκλίματα, οι άνθρωποι, η ιστορία, η παράδοση και η σχέση μας με το κρασί από πάντα! Αυτό, οι Γάλλοι το ονόμασαν «terroir» κι εμείς έχουμε το δικό μας, μοναδικό και ασύγκριτο. Επίσης, έχουμε και πολλές ενδιαφέρουσες γηγενείς ποικιλίες, που παραγκωνίσαμε για αρκετά χρόνια, αλλά φαίνεται πως το σκηνικό αλλάζει με καινούριες – παλιές – ποικιλίες να κάνουν την εμφάνισή τους, οι οποίες όμως θέλουν τον χρόνο τους να καλλιεργηθούν και να μελετηθούν. Το σίγουρο είναι, ότι μέσα από τη μοναδικότητα αποκτάς ισχυρά χαρτιά. Όσον αφορά τα μειονεκτήματα, έχουμε αρκετά τόσο εντός του κλάδου, όσο και κάποια που μας δημιουργούνται από την πολιτειακή διαχείριση -για παράδειγμα της γεωργίας, αλλά εγώ πάντα θέλω να βλέπω τα πράγματα ρομαντικά και αισιόδοξα, οπότε ας τα αφήσουμε για την ώρα…

Ποιες είναι οι προτάσεις σου για να πάει η ελληνική οινοποιία παραπέρα;

Δε θα πω κάτι καινούργιο… Όλοι το ξέρουμε και το έχουμε δει να συμβαίνει στο εξωτερικό, αλλά ακόμα δεν έχουμε βρει τον κατάλληλο τρόπο να το εφαρμόσουμε. Η ισχύς εν τη ενώσει! Μόνο μέσα από τη συνέργεια θα πάει μπροστά ο κλάδος. Έχω ακούσει πολλούς να λένε ότι η δική μας γενιά οινοποιών θα το καταφέρει. Εδώ είμαστε, να το δούμε στην πράξη. Παρόλα αυτά, για να μην είναι άδικη, η προηγούμενη γενιά έχει κάνει πολλά και σημαντικά βήματα, όμως αν θέλουμε να μιλήσουμε για την καθιέρωση της Ελλάδας στα οινικά δεδομένα παγκοσμίως, αυτό που μας λείπει είναι η συνεργασία και η κοινή στρατηγική του κλάδου, όσον αφορά στην εξωστρέφειά του.

Ποια είναι η καλύτερη στιγμή, που θυμάσαι μέχρι τώρα στη δουλειά σου;

Κάθε στιγμή που νιώθεις ότι έχεις πραγματικά καταφέρει κάτι, είναι σημαντική. Το θέμα όμως είναι η ακριβώς επόμενη στιγμή, που πρέπει να ξεπεράσεις τον εαυτό σου και να πας παρακάτω, στο ακόμα καλύτερο. Πάντα θα προσπαθώ για το καλύτερο… Το ξέρω η απάντησή μου ήταν λίγο κλισέ, αλλά το κρασί είναι δημιουργία, που αποτελείται από πολλές καλές και δύσκολες στιγμές!

Ποιες είναι οι ετικέτες σας;

Οι ετικέτες μας είναι αρκετές, γι’ αυτό θα ξεχωρίσω να αναφέρω τη ΝΕΜΕΑ μας, που είναι ένα κρασί-σταθμός για εμάς και το μοναδικό ΠΟΠ της γκάμας μας. Βγαίνει μόνο τις χρονιές, που μας ικανοποιεί πλήρως. Επίσης, τη σειρά GEOMETRIA η οποία αποτελείτε από τέσσερα μονοποικιλιακά κρασιά από τις ελληνικές ποικιλίες Μαλαγουζιά, Μοσχοφίλερο, Ασύρτικο και Αγιωργίτικο. Και τέλος, ήθελα να αναφερθώ στην ενασχόληση μας με την απόσταξη τα τελευταία χρόνια, από την οποία έχουν προκύψει δυο πολύ αγαπημένα μου προϊόντα, το Τσίπουρο των Φίλων, το οποίο είναι ένα απόσταγμα στεμφύλων από ποικιλίες της Νεμέας και το Τσίπουρο Avarino, το οποίο προέρχεται αντίστοιχα, από ποικιλίες της Τριφυλίας.

Ποιες είναι οι καινούργιες; Οι καινούργιες για το 2019 είναι αυτές, που μας έρχονται από το οινοποιείο Νέστωρ. Δύο κρασιά από την ποικιλία Φιλέρι, λευκό και ροζέ, τα οποία είναι ΠΓΕ Τριφυλία, και μια σειρά από μονοποικιλιακά παλαιωμένα κρασιά, τα Pylos Chardonnay, Merlot και Cabernet Sauvignon. Το Φιλέρι είναι μία ελληνική μεσσηνιακή ερυθρωπή ποικιλία, συγγενική του Μοσχοφίλερου, την οποία πρώτη φορά φέτος την κάναμε και ροζέ, με τη μέθοδο της ερυθρής οινοποίησης, ενώ οι άλλες τρεις ξένες ποικιλίες είναι πολύ διάσημες για την καλή απόδοσή τους στον μεσσηνιακό αμπελώνα.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδια σας;

Κάνουμε συνεχώς σχέδια, τα μόνα που δε μας λείπουν είναι οι ιδέες και τα σχέδια! Κάποια υλοποιούνται άμεσα και κάποια διακόπτονται από τις εξελίξεις. Αυτό που πρέπει να αναφέρω, όμως, είναι ότι το τελευταίο διάστημα προχωρήσαμε στην αγορά ενός νέου τεμαχίου γης, σε σημείο που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, περίπου 250 στρεμμάτων, που θα αποτελέσει την περεταίρω εξέλιξη του ιδιόκτητου αμπελώνα του οινοποιείου Λαφαζάνη. Έχουμε ήδη προχωρήσει στην πρώτη φάση φύτευσης εντελώς νέων ποικιλιών, κυρίως ελληνικών, από τις οποίες θα προκύψουν και νέες ετικέτες κρασιών. Όμως, όλα θέλουν χρόνο, προσπάθεια και συνεργασία. Το μόνο σίγουρο είναι ότι είμαστε μία ελληνική εταιρεία, μία ομάδα 50 ανθρώπων, μία οικογένεια με συνέχεια, μεράκι, αγάπη για το αντικείμενο, όραμα και προσπαθούμε για το καλύτερο.

Ευχαριστώ πολύ για αυτή τη συνέντευξη!

Πηγή

Λινκ εταιρειών: https://lafazanis.gr/ και https://nestorwines.gr/