Ο Ύμνος της Αγάπης | Η αγάπη πάντα στέγει, πάντα πιστεύει…

0
170

Η αγάπη πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει…”
-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Μια φράση τόσο όμορφη και τόσο αληθινή που όταν έρχεται στη σκέψη μου με συγκινεί…
 Οι περισσότεροι, ίσως, γνωρίζουν το  τμήμα του 13ου Κεφαλαίου της της Προς Κορινθίους Α` Επιστολήςτου Αποστόλου Παύλου προς την παλαιοχριστιανική αδελφότητα της Αρχαίας Κορίνθου, το οποίο διασώζεται μέσω της Καινής Διαθήκης. Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι πρόκειται για ένα από τα πιο αξιόλογα κείμενα της Αγίας Γραφής.
Σύμφωνα
με την επιστολή του Αποστόλου Παύλου, η αξία του δώρου της αγάπης είναι
τόσο μεγάλη πουξεπερνά κάθε αρετή. Ο Απόστολος των Εθνών επισημαίνει
ότι η αγάπη ειναι πράξη τετελεσμένη η οποία προέρχεται από την επιθυμία
για την καλοσύνη και την ευτυχία. Εκείνη ωστόσο, δεν παραμένει
συναισθημα, αλλά πραγματώνεται σε πραξη. Κι αυτό είναι άλλωστε το νόημά
της. Ο υπέροχος αυτός ύμνος αποτελεί την περιγραφή των χαρακτηριστικών
που εμπεριέχει η αγάπη πραγματωμένη και όχι παραμένουσα στο
συναισθηματικό επίπεδο.
Μπορεί να αποτελεί ένα
ειλικρινές κατόρθωμα του εαυτού μας, πηγάζει όμως από τον Θεό. Γιατί από
εκεί αντλούμε τη δύναμη να ξεπεράσουμε τον εγωισμό μας (οὐ λογίζεται τὸ
κακόν 13:5). Τονίζει ανάμεσα σε άλλα, τη σπουδαιότητα της πίστης μέσα
από μια αδιάκριτη εμπιστοσύνη (πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει 13:7).
Ακολουθούν αποσπάσματα που είτε γνωρίζετε είτε όχι, αξίζει να ξαναδιαβάσετε…

Εάν
ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω,
γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ
τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν,
ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί.
Και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντα μου, και εάν παραδώ το σώμα μου ίνα καυθήσομαι, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι.
Η
αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου
περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου
παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει
δε τη αληθεία, πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα
υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει.
Είτε δε προφητείαι,
καταργηθήσονται, είτε γλώσσαι παύσονται, είτε γνώσις καταργηθήσεται. Εκ
μέρους δε γινώσκομεν και εκ μέρους προφητεύομεν όταν δε έλθη το τέλειον,
τότε το εκ μέρους καταργηθήσεται. Ότε ήμην νήπιος, ως νήπιος έλάλουν,
ως νήπιος εφρόνουν, ως νήπιος ελογιζόμην ότε δε γέγονα ανήρ, κατήργηκα
τα του νηπίου. Βλέπομεν γαρ άρτι δι’ εσόπτρου εν αινίγματι, τότε δε
πρόσωπον προς πρόσωπον άρτι γινώσκω εκ μέρους, τότε δε επιγνώσομαι καθώς
και επεγνώσθην. Νυνί δε μένει πίστις, έλπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα
μείζων δε τούτων η αγάπη.
Αν ξέρω να μιλώ όλες τις γλώσσες των
ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε έγινα σαν ένας άψυχος
χαλκός που βουίζει ή σαν κύμβαλο που ξεκουφαίνει με τους κρότους του.
Και αν έχω το χάρισμα να προφητεύω και γνωρίζω όλα τα μυστήρια και όλη
τη γνώση, και αν έχω όλη την πίστη, ώστε να μετακινώ με τη δύναμη της
ακόμη και τα βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε δεν είμαι τίποτε απολύτως.Και
αν πουλήσω όλη την περιουσία μου για να χορτάσω με ψωμί όλους τους
φτωχούς, και αv παραδώσω το σώμα μου για να καεί, αλλά αγάπη δεν έχω,
τότε σε τίποτε δεν ωφελούμαι.
Η αγάπη είναι μακρόθυμη, είναι
ευεργετική και ωφέλιμη, η αγάπη δε ζηλεύει, η αγάπη δεν ξιπάζεται (= δεν
καυχιέται), δεν είναι περήφανη, δεν κάνει ασχήμιες, δε ζητεί το
συμφέρον της, δεν ερεθίζεται, δε σκέφτεται το κακό για τους άλλους, δε
χαίρει, όταν βλέπει την αδικία, αλλά συγχαίρει, όταν επικρατεί η
αλήθεια. Όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα
υπομένει.Η αγάπη ποτέ δεν ξεπέφτει
Αν υπάρχουν ακόμα προφητείες,
θα έλθει μέρα που και αυτές θα καταργηθούν αν υπάρχουν χαρίσματα γλωσσών
και αυτά θα σταματήσουν αν υπάρχει γνώση και αυτή θα καταργηθεί. Γιατί
τώρα έχουμε μερική και όχι τέλεια γνώση και προφητεία· όταν όμως έλθει
το τέλειο, τότε το μερικό θα καταργηθεί. Όταν ήμουν νήπιο, μιλούσα ως
νήπιο, σκεφτόμουν ως νήπιο, έκρινα ως νήπιο. Όταν έγινα άνδρας,
κατάργησα τη συμπεριφορά του νηπίου. Τώρα βλέπουμε σαν σε καθρέπτη και
μάλιστα θαμπά, τότε όμως θα βλέπουμε το ένα πρόσωπο το άλλο πρόσωπο.
Τώρα γνωρίζω μόνο ένα μέρος από την αλήθεια, αλλά τότε θα έχω πλήρη
γνώση, όπως ακριβώς γνωρίζει και εμένα ο Θεός. Ώστε τώρα μας απομένουν
τρία πράγματα: η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη. Πιο μεγάλη όμως από αυτά
είναι η αγάπη.